آموزشی - شعر - ترفند ویندوز و رجیستری
فلاش برنامه ايی است برای طراحی گرافيکها و انيميشن های کم حجم برای اينترنت.به علت اينکه فلاش از طرح برداری اشکال برای ذخيره فايلهايش استفاده ميکند حجم فايلها کم ميشود و با تغيير ابعاد شکلها در کيفيت آنها تغييری حاصل نمی شود.
من در اين سايت سعی می کنم به صورت ساده برنامه فلاش را به شما ياد بدهم.
اگر شما فکر می کنيد که در فلاش مهارت داريد و مايليد با من همکاری کنيد با من مکاتبه کنيد.
شناسه target در پيوندها:
با کمک شناسه target امکان تعيين مقصد پيوند جديد فراهم ميشود. در مثال بالا پس از کليک روی پيوند، مرورگر سايت google.com را باز کرده و جايگزين سايت فعلی خواهد شد. اگر ميخواهيد که مرورگر پيوند را در صفحه ای جديد باز کند بايد از شناسه target و مقدار "_blank" برای آن استفاده کنيد . مثال زير سبب باز شدن سايت google.com در پنجره جديدی خواهد شد:
|
<a href="http://www.google.com/" target="_blank">Visit Google Site</a> |
شناسه Name :
با کمک شناسه name ميتوانيد پيوندها را نام گذاری کنيد.پيوندهای نامگذاری شده امکان حرکت ميان قسمتهای مختلف يک صفحه يا page را فراهم ميکنند. در اينصورت مثلا برای رفتن به آخر يک متن ديگر نيازی به Scrool down کردن تمامی صفحه نيست و کافی است که بازديدکننده روی پيوندی که به آخر صفحه اشاره ميکند کليک کند.
استفاده از پيوندهای نامگذاری شده شامل دو مرحله است:
1- ايجاد يک پيوند نامگذاری شده (اين قسمت به عنوان لنگر کار خواهد کرد.) :
فرم کلی يک پيوند نام گذاری شده به قرار زير است:
|
<a name="label">Text to be displayed</a> |
وظيفه شناسه name تعيين نام برای پيوند است و مقدارآن همان نام پيوند ميباشد. نام پيوند هم هر نام لاتينی ميتواند باشد. در فرم کلی بالا، نام پيوند label و متنی که بعنوان پيوند نمايش داده ميشود عبارت "Text to be displayed" خواهد بود. مثال زير به ايجاد يک پيوند نامگذاری شده با نام top ميپردازد:
|
<a name="top">Here is top of my page!</a> |
2- ايجاد يک پيوند به پيوند نامگذاری شده ديگر:
برای دادن لينک به پيوندی نام گذاری شده، کافی است که پيوندی معمولی ايجاد کرده و در قسمت href آن ابتدا url مقصد و سپس نويسه # و در نهايت نام پيوند نامگذاری شده را درج کنيد. مثال زير ايجاد پيوندی است که به لينک نامگذاری شده ای به نام top اشاره ميکند:
|
<a href="http://www.Iranhtml.com/www/index.cgi#top"> Goto Top! </a> |
در اثر کليک روی پيوند بالا مرورگر مستقيما به ابتدای بخش top صفحه http://www.Iranhtml.com/www/index.cgi خواهد رفت.
لگر مقصد پيوند در همان صفحه قرار دارد نيازی به قيد url نيست و فقط نويسه # و سپس نام پيوند کافی است:
|
<a href="#top"> Goto Top! </a> |
|
Target Attributes |
کاربرد حالتهای مختلف شناسه target |
|
| |
|
target="_blank" |
مرورگر پيوند را در يک پنجره جديد باز ميکند. |
|
| |
|
target="_self" |
مرورگر پيوند را همان پنجره باز ميکند. (حالت پيش فرض يا default) |
|
| |
|
target="_parent" |
مرورگر پيوند را فريم parent باز ميکند. (کاربرد در مبحث فريمها) |
|
| |
|
target="_top" |
مرورگر پيوند را در فريم مادر و اصلی باز ميکند.(روشی خوب برای نجات از شر فريمها ) |
جدولها
برای تعريف جداول از تگ <table> استفاده ميشود. يک جدول از يک يا چند سطر که با کمک تگ <tr> تعريف ميشوند، تشکيل ميشود. هر رديف يا row از يک يا چند سلول، خانه يا cell تشکيل گرديده که با کمک تگ <td> ايجاد ميشوند. نام های td و tr به ترتيب خلاصه شده table row و table data ميباشند.
محتوی يک سلول ميتواند متن، تصوير، فهرستها، جداول ديگر، پاراگرافها و ... باشد.
مثال زير جدولی است با دو سطر و سه ستون :
|
کد اچتمل جدولی با دو سطر و سه ستون |
نمايش جدول روبرو توسط مرورگر | |||||||
|
|
جدولها و شناسه border و dir :
محتوی يک سلول ميتواند متن، تصوير، فهرستها، جداول ديگر، پاراگرافها و ... باشد.
· در مثال بالا شناسه border مرز جدول را مشخص ميکند، مقدار 1 مرزی با ضخامت يک پيکسل را نمايش خواهد داد و مقدار صفر جدول را بدون مرز نمايش خواهد داد. توجه داشته باشيد که حالت پيش فرض يعنی جدولی بدون شناسه border ، جداول بدون مرز را نمايش خواهد داد.
· در مثال بالا شناسه dir يا direction و مقدار rtl برای آن، سبب تعيين نمايش جهت متون از راست به چپ خواهد شد و چو ن در داخل تک table تعريف شده است به تمامی سلولهای جدول اعمال خواهذ شد.
· ساده ترين جدول ممکن در اچتمل، جدولی است با يک سطر و يک ستون!
سرستون در جداول
· سرستونها در جداول با کمک تگ <th> تعريف ميشوند. مثال زير نحوه تعريف سرستونها را در جداول نمايش ميدهد:
|
کد اچتمل جدولی با سه سطر و سه ستون |
نمايش جدول روبرو توسط مرورگر | ||||||||||
|
|
______________________________________________________
تگ <span>
تگ <span> سبب تعريف محدوده و گستره ای مشخص ميشود. تمامی المان هائی که درون تگهای <span> و <span/> قرار خواهند گرفت خواص آنرا به ارث خواهند برد، خواصی از قبيل استايل (Style) و يا سمت و جهت نمايش متونdir
بر خلاف تگ های <p> و <div> مرورگرها هيچ سطر جديدی به اول يا آخر المان <span> اضافه نمی کنند.
تگ <div>
تگ <div> سبب تعريف محدوده و گستره ای مشخص ميشود. تمامی المان هائی که درون تگهای <div> و <div/> قرار خواهند گرفت خواص آنرا به ارث خواهند برد، خواصی از قبيل استايل (Style) و يا سمت و جهت نمايش متونdir
بر خلاف تگ <span> مرورگرها يک سطر جديد به اول و آخر المان <div> اضافه می کنند.
گ img و شناسه src يا source
در زبان اچتمل تصاوير را با کمک تگ <img> تعريف ميکنند. تگ <img> از نوع تگهای خالی است، بدين معنا که فقط دارای يک يا چند شناسه و attribute بوده و دارای تگ انتهائی يا <img/> نيست.
مهمترين شناسه برای درج و تعريف يک تصوير src يا source نام دارد و مقدار اين شناسه آدرس يا URL تصوير ميباشد. تصاويری که مرورگر در يک صفحه وب نمايش ميدهد ميتوانند در همان دايرکتوری صفحه اچتمل، در ديگر دايرکتوريهای همان سايت و يا در فضای بيکران وب قرار داشته باشند.
شکل ساده درج يک تصوير:
<img src="url">
مقدار url آدرس اينترنتی تصوير ميباشد و مثلا اگر تصويری که قرار است که در صفحه درج شود در همان دايرکتوری قرار دارد و نامش me.jpg ، کافی است که به جای url فقط نام تصوير يعنی me.jpg را بنويسيد و اگر تصوير در سايتی ديکر قرار دارد url کامل آنرا بنويسيد. مثلا تصوير لوگو سايت google.com دارای url ی برابر http://www.google.com/images/logo.gif است.در اين url نام تصوير logo.gif بوده، در دايرکتوری images قرار داشته و روی وب سايت google.com قرار دارد.
شناسه های width و height در تگ img
کاربرد شناسه های width و height تعيين عرض و ارتفاع نمايش تصوير است. اگر از اين شناسه ها استفاده نکنيد، مرورگر ابتدا تصوير را لود کرده و سپس طول و عرض آنرا يافته و در نهايت نمايش ميدهد. با نوشتن مقاديری غير از مقادير واقعی طول و عرض تصوير ميتوانيد به تغيير شکل و ابعاد آن بپردازيد و آنرا مثلا کوچکتر، بزرگتر و يا کشيده تر نمايش دهيد. مثال زير نحوه درج تصويری را با قيد ابعاد آن شرح ميدهد:
|
<img src="http://www.google.com/images/logo.gif" width="276" height="110" > |
توصيه ميشود که حتما ابعاد تصوير را با کمک شناسه های width و height قيد کنيد، اينکار سبب کمک به مرورگر در تسريع شروع نمايش صفحه خواهد شد.(در واقع با قيد ابعاد تصوير، مرورگر قبل از لود تصوير ميداند که چه مقدار از صفحه نمايش بايد به تصوير بايد اختصاص داده شود و قبل از لود شدن تمامی تصاوير مرورگر شروع به نمايش قالب و چارچوب کلی صفحه خواهد کرد.)
وبلاگها و اضافه کردن تصاوير:
اگر وبلاگی داشته و ميخواهد که تصويری به آن اضافه کنيد دو حالت مختلف ممکن است که پيش آيد:
· الف) تصوير روی سايتی ديگر قرار داشته و شما هم ميخواهید از آن تصوير که در سايتی ديگر قرار دارد استفاده کنيد. در اين حالت از آدرس مستقيم تصوير در شناسه src استفاده کنيد، مانند :
<img src="http://www.google.ca/images/hp0.gif" width=258 height=78 >
در اين مثال تصوير روی سايت google.ca قرار داشته و لزومی به ذخيره آن توسط شما نيست.
· ب) تصویر روی هارد کامپيوتر شما است و هنوز بروی وب منتقل نشده است. در اين حالت چون اغلب سيستم های وبلاگ امکان ذخيره تصاوير را به شما نمی دهند بايد ابتدا تصويرتان را با کمک FTP يا روشهای ديگر به روی سايتی ديگر منتقل کنيد. شرکتهای مختلفی فضای مجانی برای ساخت صفحات وب و ذخيره اطلاعات و تصاوير در اختيار شما قرار ميدهند
چند نکته مهم:
· اگر در يک صفحه اچتمل از 10 تصوير استفاده شده باشد، مرورگر بايد 11 فايل را لود کند.( خود صفحه به علاوه 10 تصوير)
· استفاده از تصاوير، سرعت لود شدن صفحات را پايين می آورد.با احتياط از تصاوير استفاده کنيد و به اندازه و حجم تصوير توجه داشته باشيد.
· لود تصويری با حجم 50 کيلوبايت برای کسی که از مودمی با سرعت 28kbps استفاده ميکند حداقل 15 ثانيه طول خواهد کشيد.
· برای ديدن مشخصات تصاوير در وب کافی است که روی تصوير Right click کرذه و سپس در بخش properities آدرس،ابعاد و ظرفيت تصوير را ببينيد.
· برای ذخيره تصاوير در وب کافی است که روی تصوير Right click کرذه و سپس در بخش "Save picture as" آنرا ذخيره کنيد.
از طريق استفاده از عنصر <form> و چند تگ مرتبط قادر به دريافت اطلاعات از بازديدکنندگان صفحاتتان و يا تبادل اطلاعات بين صفحات مختلف خواهيد شد. با کمک اين گروه از تگ ها قادر به نمايش باکسهای ورود اطلاعات متن (text fields) ، چک باکسها (check-boxes) ، راديو باتونها (radio-buttons) و ... شده و همچنين امکان گذاشتن دکمه های ارسال (submit button) و يا حذف (reset) را خواهيد داشت. اين فصل با شرح تگ های form و input و ... به چگونگی ايجاد ارتباط با بازديدکنندگان و گرفتن اطلاعات از آنها بصورت لاتين و يا فارسی خواهد پرداخت.
توجه داشته باشيد که برای پردازش اطلاعات دريافتی از کاربر بايد با يکی از زبانهای cgi از قبيل ASP، perl، PHP، CFM ، JSP يا Java آشنائی داشته باشيد. مثالهای cgi مدرسه وب از ربان اسکريپت Perl استفاده ميکنند.
فرمها
تمامی عناصر و تگهائی که تاکنون ديده ايد فقط به نمايش اطلاعات پرداخته اند و هيچکدام به گرفتن و اخذ اطلاعات از کاربر نپرداخته اند. فرمها که با تگ <form> معرفی ميشوند، طراح سايت را قادر به جمع آوری و اخذ اطلاعات از بازديدکننده سايت خواهند کرد. عنصر فرم و گروهی از عناصر و تگهای درون آن به دريافت و ارسال اطلاعات به سمت وب سرور کمک خواهند کرد و لازم به ذکر است که تمامی تگهای مربوط به فرمها بايد درون تگهای <form> و <form/> قرار ميگيرند.
درون تگ فرم گروه زيادی از عناصر و تگهای مختلف قابل استفاده هستند از قبيل عناصر ورود متن يک سطری(text fields)، عناصر ورود متنهای چند سطری (Textarea)، منوهای drop-down و radio buttons و ...
به عنوان پر مصرف ترين تگ مربوط به ورود اطلاعات بايد از تگ <input> نام برد. در اين تگ شناسه ای به نام type به تعيين نوع اطلاعات ورودی اختصاص دارد. مقادير ممکن برای اين شناسه به قرار زيرند:
text , checkbox , radio , password , hidden , submit , reset , button , file , image
در ادامه به شرح بعضی از type های کاربردی خواهيم پرداخت:
وروديهای متن
اگر ميخواهيد که بازديدکننده اطلاعاتی از قبيل متن، اعداد و ... را وارد کند از شناسه ای با مقدار "text" استفاده ميشود.
|
نمايش توسط مرورگر |
کد اچتمل | ||
|
|
| ||
|
| |||
|
|
| ||
|
| |||
توجه داشته باشيد که تگ <form> چيزی را به نمايش نخواهد گذاشت بلکه تگهای درون آن توسط مرورگر نمايش داده خواهند شد. در مثال فارسی بالا به شناسه dir و مقدار rtl آن توجه داشته باشيد.لازم به يادآوری است که اغلب مرورگرها در حالت پيش فرض برای وروديهای متن اندازه 20 کاراکتر را در نظر ميگيرند و اگر ميخواهيد که اندازه پيش فرض وروديهای متن را تغيير دهيد بايد از شناسه ای به نام size استفاده کنيد.
وروديهای Radio Buttons
اگر ميخواهيد که بازديدکننده گزينه ای را از بين چند گزينه محدود انتخاب کند، از مقدار "radio" برای شناسه type استفاده کنيد:
|
نمايش توسط مرورگر |
کد اچتمل | |
| ||
|
| ||
| ||
|
| ||
همانطور که مشاهده ميشود فقط امکان يکی از گزينه ها برای کاربر ميسر است.
وروديهای Checkboxes
اگر ميخواهيد که بازديدکننده يک يا چند گزينه را از بين چند گزينه محدود انتخاب کند، از مقدار "checkbox" برای شناسه type استفاده کنيد:
|
نمايش توسط مرورگر |
کد اچتمل | |
| ||
|
| ||
| ||
شناسه Action و دکمه Submit در فرمها ( Form's Action Attribute & Submit Button)
در فرمها برای ارسال اطلاعات کسب شده از دکمه ای به نام ارسال يا Submit Button استفاده ميشود و در اثر کليک کاربر بروی اين دکمه "Submit" ، اطلاعات درون فرم به فايلی ديگر ارسال خواهند شد. برای تعيين مقصد ارسال اطلاعات بايد درون تگ form از شناسه ای به نام action استفاده کنيد. مقدار شناسه action آدرس يا url فايلی است که به دريافت و سپس پردازش اطلاعات دريافتی خواهد پرداخت. معمولا فايلهای بخش action برنامه ها و اسکريپت هائی نوشته شده با ربانهای cgi مانند ASP، Perl ، PHP و ... بوده و وظيفه آنها دريافت اطلاعات فرمها و سپس پردازش آنها ميباشد.
تعيين مقدار "submit" برای شناسه type سبب نمايش دکمه Submit يا ارسال خواهد گرديد.
|
نمايش توسط مرورگر |
کد اچتمل | |
| ||
|
| ||
| ||
|
| ||
در مثال بالا در باکس ورودی متن، کلمه ای را وارد کرده و دکمه ارسال را کليک کنيد. مرورگر به محض کليک دکمه ارسال، اطلاعات درون فرم را که در اين مثال متنی ساده است به سمت فايلی که در شناسه action تعيين شده است ارسال کرده و در اين مثال برنامه ای به زبان Perl با نام form_action.cgi در سمت سرور به ذخيره و سپس نمايش متنی خبری خواهد پرداخت.
فهرستهای نامرتب
فهرستهائی هستند از يک يا چند قلم اطلاعات که معمولا با دايرهای کوچک و سياه رنگ در شروع نمايش داده ميشوند. يک فهرست از نوع نامرتب با تگ<ul> شروع شده و هر رقم اطلاعات با تگ <li> مشخص ميگردد.
داخل تگهای<li> ميتوانيد از پاراگرافها، تگهای br ، تصاوير و حتي فهرستهای ديگر استفاده کنيد.
فهرستهای مرتب
اين نوع فهرست بسيار شبيه فهرستهای نامرتب بوده و فقط مرورگر به هنگام نمايش اقلام اطلاعاتی از اعداد به جای دايره های کوچک سياه رنگ استفاده ميکند. يک فهرست از نوع مرتب با تگ <ol> شروع شده و همانند فهرستهای نامرتب هر رقم اطلاعات با تگ <li> مشخص ميگردد.
فهرستهای تعريفی
فهرست تعريفی فهرستی است از اصطلاح ها و تشريح و توصيف آنها.
فهرستهای تعريفی با <dl> شروع شده و هر ذوج اصطلاح و تعريف مربوط به آن با تگهای <dt> و <dd> تعريف ميشوند.
|
Start Tag |
Purpose |
کاربرد |
|
Defines an ordered list |
تعريف فهرستهای مرتب | |
|
| ||
|
Defines an unordered list |
تعريف فهرستهای نامرتب | |
|
| ||
|
Defines a list item |
تعريف يک آيتم و قلم از يک فهرست | |
|
| ||
|
Defines a definition list |
تعريف فهرستهای تعريفی | |
|
| ||
|
Defines a definition term |
تعريف اصطلاح در فهرستهای تعريفی | |
|
| ||
|
Defines a definition description |
تعريف معنی و شرح اصطلاح در فهرستهای تعريفی | |
نحوه ديدن سورس کدهای اچتمل (HTML Source)
o اگر ميخواهيد که سورس کدهای اچتمل صفحات وب را ببينيد کافی است که در منوی View مرورگرتان حالت Source يا Page Source را انتخاب کرده و مرورگر کد اچتمل را درون اديتوری باز کرده و قابل ذخيره توسط شما برای استفاده های بعدی ميباشد.
o اگر صفحه مورد نظر از مجموعه فريمها (Frameset) استفاده کرده باشد برای ديدن سورس کد اصلی فريمها کافی است که ابتدا با کمک روش بالا به مشاهده سورس کدهای اچتمل پرداخته (لازم به توضيح است که در اين حالت فقط تعاريف کلی فريمها قرار دارند.) و سپس برای ديدن کد اچتمل اختصاصی هر صفحه بايد پس از "Right Click" روی هر صفحه "View Source" کرده و کد اچتمل هر فريم را جداگانه ببينيد.
o اگر طراح سايت با کمک Java Script مانع ديدن سورس توسط شما ميشود، ابتدا در منوی Tools/Internet Options.../Security/Custom Level مرورگرهای اکسپلورر امکانات جاواسکريپت مرورگر را غير فعال کرده (disable) و سپس مراحل بالا را تکرار کنيد!!!
|
Start Tag |
Purpose |
کاربرد |
| |
|
| ||||
|
Defines bold text |
نمايش توپر |
|
| |
|
| ||||
|
Defines big text |
نمايش در اندازه بزرگ |
|
| |
|
| ||||
|
Defines emphasized text |
نمايش بصورت تاکيد شده |
|
| |
|
| ||||
|
Defines italic text |
نمايش ايتاليک يا کج |
|
| |
|
| ||||
|
Defines small text |
نمايش در اندازه کوچک |
|
| |
|
| ||||
|
Defines strong text |
نمايش قوی ؟! |
|
| |
|
| ||||
|
Defines subscripted text |
نمايش پايين تر از خط افقی |
|
| |
|
| ||||
|
Defines superscripted text |
نمايش بالاتر از خط افقی |
|
| |
|
| ||||
|
Defines inserted text |
نمايش به صورت خط زير |
|
| |
|
| ||||
|
Defines deleted text |
نمايش به صورت خط خورده |
|
| |
|
| ||||
|
<s> |
Deprecated. Use <del> instead |
از رده خارج |
|
|
|
| ||||
|
<strike> |
Deprecated. Use <del> instead |
از رده خارج |
|
|
|
| ||||
|
<u> |
Deprecated. Use styles instead |
از رده خارج |
|
|
از چند سال پيش در كشورمان، استفاده از كامپيوتر با سرعت سرسامآوری جای خود را در تمامی عرصهها باز كرد و سيل كامپيوترهای شخصی و تجهيزات جانبی آنها به سوی كشور سرازير شد. اما بايستی اعتراف كرد كه با وجود اين كه سرعت سوق به سوی تكنولوژی ديجيتال در ايران روند خوبی را طی نموده، اما در زمينه ارائه اطلاعات و پردازش آن به زبان فارسی تشتتی در اين ميان ايجاد گرديد. يكی از عوامل موثر در اين ناهماهنگی، نبود الگويی واحد برای ذخيره و پردازش و نمايش اطلاعات بر روی رسانههای جديد اطلاعرسانی همچون كامپيوتر در سطح ملی است.
نرمافزارهای متفاوت، با فرمتهای مختلف، كدهای فارسی گوناگون و ... در حال استفادهاند و روزانه ميزان قابل توجهی از اطلاعات را در خود جای میدهند. اگر از آن دسته از مراكزی كه به دليل عدم آگاهی كافی اطلاعات را به صورت ناقص جمعآوری و وارد میكنند (كه حدود 80 درصد جامعه مورد نظر را تشكيل میدهند) بگذريم به تفرق، اختلاف و اعمال سليقههای مختلف در ساير مراكز خواهيم رسيد كه برای نمونه به اختلاف در مورد كدنويسههای به كار رفته برای حروف فارسی روی كامپيوتر میتوان اشاره كرد.
نتيجه ادامه روند جاری
در مورد مراكزی كه به هر حال مشغول سرمايهگذاری در بخش ورود، پردازش و نمايش اطلاعات هستند مسئله به نوع ديگری خود را نشان خواهد داد. اين گونه مراكز تا زمانی كه پای خود را از محدوده مركز خود فراتر نگذاشتهاند مشكلی نخواهند داشت، ولی به محض آنكه بخواهند با مراكز اطلاعاتی و تحقيقاتی ديگر ارتباط برقرار كرده يا به مبادله اطلاعات با اين مركز بپردازند متوجه خواهند شد كه سالها سرمايههای خود را بر باددادهاند.
همين مشكل در سطح ملی برای ايجاد يك مركز اطلاعات ملی رخ خواهد نمود. زمانی اين مشكل ملی بيشتر نمود پيدا میكند كه بحث شبكه جهانی اينترنت نيز به ميان آيد.
اينترنت به عنوان كليدی برای ارتباط با ديگر مراكز اطلاعاتی - به علت در دسترس بودن آسان و همچنين حجم عظيم اطلاعات موجود در آن- يكی از مهمترين موضوعاتی خواهد بود كه به علت عدم وجود يك سيستم جهانی برای ذخيره، بازيابی، پردازش و نمايش اطلاعات و به طور كلی مبادله اطلاعات كه جنبههای ملی نيز داشته باشد، دارای نقاط ضعفی است كه ما را از بهرهبرداری مناسب در جهت منافعمان باز میدارد.
راه حل چيست؟
از زمانی كه اولين گزارش «زبان فارسی و كامپيوتر» در سال 1356 در دانشكده رياضی و كامپيوتر دانشگاه صنعتی شريف ارائه شد، تا امروز كه شبكه اينترنت چهره ديگری به اطلاعرسانی داده است، مدت زيادی میگذرد. امروزه ديگر محدوديتهای سختافزاری يا نرمافزاری نمیتواند مانع پيادهسازی يك سيستم ذخيرهسازی، نمايش، و تبادل اطلاعات چندزبانه گردد. امروزه مؤسسات بزرگ استانداردسازی چون ايزو ( ISO ) و W3 Consortium نيز، در استانداردهايشان مشكلات و مسائل مربوط به جهانیسازی را در نظر میگيرند تا امر تبادل اطلاعات چند زبانه را تسهيل نمايند. اما به نظر میرسد كه به دليل عدم حضور ايرانيان و فارسیزبانها در اين روند، زبان فارسی قدری غريب مانده و كمتر به آن توجه شده است. به عنوان مثال، هنوز در بين صدها مجموعهنويسه( Character Set ) ثبت شده در اينترنت توسط يانا (Internet Assigned Number Authority)، تنها يك مجموعهنويسه ثبت شده متعلق به زبان فارسی است كه آن هم كد پيج اختصاصی شركت آيبيام است. حتی در مورد استاندارد كلی تبادل اطلاعات نيز قالبی كه مورد توافق همه باشد وجود ندارد. سه قالب موجود، ايران سيستم، استاندارد 2900 و استاندارد 3342 ، هر يك ايراداتی دارند كه سبب شده است شركتها و مؤسسات داخلی به جدولهای خاص خود روی آورند تا بتوانند نيازهای خود را تا حدی رفع سازند.
اخيراً راهحلهايی در هر يك از مسائل خاص مربوط به تبادل اطلاعات برای بينالمللیسازی در نظر گرفته شده است كه با وجود اين كه اين موارد كاملتر از جداولی است كه در ايران برای حل مشكلات تبادل اطلاعات زبان فارسی ايجاد گرديده، ولی به خاطر عدم وجود مراجع موثق در مورد خط و زبان فارسی برای استانداردگذاران، مسائل خاص اين زبان يا در نظر گرفته نشده و يا به شكل ناقص منظور شده است. خوشبختانه بسياری از اين استانداردها امكان گسترش بعدی را در نظر گرفتهاند كه روند تصحيح را تسهيل میكند.
يونیكد چيست؟
از جمله استانداردهای بينالمللی كه كاملتر از بقيه استانداردهای موجود به رفع نيازهای مربوط به تبادل اطلاعات چندزبانه پرداختهاست، میتوان به استاندارد يونیكد اشاره كرد.
اين استاندارد، تقريباً توسط تمامی شركتهای بينالمللی كامپيوتری، مانند آيبيام، مايكروسافت، و سان، و نيز موسسات ملی استاندارد در كشورهای مختلف جهان برای تبادل اطلاعات چندزبانه مورد توافق قرار گرفته است و سرعت رشد بسيار زيادی نيز در ميان كاربران دارد. همينطور، در حال حاضر كليه استانداردهای جديدی كه برای شبكه اينترنت طراحی میشوند، اين دو استاندارد را بهعنوان كدپيج پيشفرض میپذيرند كه استاندارد XML و زبان جاوا از آن جملهاند.
به زبان ساده میتوان گفت كه يونیكد روشی برای تبديل متون به رشتههای عددی قابل ذخيره در كامپيوتر است. روشهای گوناگونی برای اين كار وجود دارند، ولی مزيت يونیكد نسبت به آنها، اين است كه يك روش كامل جهانی است؛ به اين معنی كه حروف همه زبانهای دنيا و تمامی علائم مورد استفاده همه مردم جهان در آن آمدهاند و همچنين در همهجا قابل نمايش است و نياز به امكانات خاصی ندارد. البته يونیكد هنوز جوان است ولی امروزه بسياری نرمافزارهای رايج در جهان (از جمله همه مرورگرهای جديد اينترنت) آن را پشتيبانی میكنند.
از مهمترين مزايايی كه يونیكد برای زبان فارسی دارد (مثل بسياری زبانهای ديگر) میتوان موارد زير را نام برد:
1. در نسخه استاندارد هر نرمافزاری كه از اين استاندارد پشتيبانی كند، میتوان فارسی نوشت يا متون فارسی را خواند. بدين ترتيب ديگر نيازی به تأمين نسخههای خاص فارسی يا عربی نيست.
2. برای خواندن متون فارسی كه توسط شركت خاصی نوشته شدهاند، نيازی به داشتن فونت خاص آن شركت نداريم و هر متن فارسی كه با استاندارد يونیكد، كدگذاری شده باشد، با هر فونت يونیكدی قابل مشاهده است.
3. امكان استفاده همزمان از زبانهای فارسی و انگليسی را تأمين میكند.
4. بدون استفاده از فونتهای خاص امكان استفاده از علائم خاص را فراهم میكند.
به بيان ديگر، «استاندارد يونیكد» استاندارد جهانی كدگذاری كاركترهاست كه برای پردازش كامپيوتری متون به كار میرود. اين استاندارد همان كاراكترها و كدهای استاندارد ISO/IEC 10646 را داراست و كاملا با آن سازگار است. پس در واقع هر پيادهسازی سازگار با يونیكد، با ISO/IEC 10646 نيز سازگار است.
يونیكد امكان كدگذاری همه كاراكترهای مورد استفاده در نوشتن زبانهای دنيا را فراهم آوردهاست. اين استاندارد از كدگذاری 16بيتی استفاده میكند كه برای بيش از65000 نويسه (كاراكتر) جا فراهم میكند. اگر چه 65000 نويسه برای كدگذاری اكثر نويسههايی كه در زبانهای مهم دنيا استفاده میشود كافی است، با اين حال يونیكد شيوهگسترشی بهنام UTF-16 فراهمكردهاست كه امكان اضافهكردن حدود يك ميليون نويسه ديگر را نيز میدهد. اين دامنه برای كليه نويسههای عالم، از جمله پوشش كامل همه خطهای باستانی (همچون خط ميخی) نيز كافی است.
يونیكد برای كليه نويسههای مورد استفاده در زبانهای عمده دنيا كد تعيينكردهاست. بهعلت گستردهبودن فضای تخصيص نويسه، اين استاندارد بسياری از نمادهای لازم برای حروفچينی را نيز در بر گرفتهاست. از خطهای مورد پشتيبانی اين استاندارد میتوان به لاتين (دربرگيرنده اكثر زبانهای اروپايی)، سيريليك(روسی، صربی)، يونانی، عربی (شامل عربی، فارسی، اردو، كردی)، عبری، هندی، ارمنی، آسوری، چينی، كاتاكانا و هيراگانا(ژاپنی)، و هانگول (كرهای) اشارهكرد. بهعلاوه، تعداد زيادی نماد رياضی و فنی علائم نقطهگذاری، پيكان، و علامتهای متفرقهدر اين استاندارد وجود دارد. اين استاندارد برای علامتهای تركيبشونده يا اعرابها نيز كدهايی در نظر گرفتهاست كهاز جمله آنها علامتهايی چون «˜» (مد)هستند كه در تركيبب حروف پايه، حروف تغييرلحن يافتهای چون «ñ» را میسازند.
به طور كلی، بعضی از مشخصات يونیكد به شرح زير است:
نويسههای شانزدهبيتی
يكیسازی (اختصاص يك كد به نويسههای مشترك در چند زبان مختلف)
نويسه، نه شكل (يك «ع»، و نه چهارتا: «ﻋ»، «ﻌ»، «ﻊ»، «ﻉ»)
بار معنايی (حرفبودن، مقدار عددی، ...)
در استاندارد يونیكد، نويسههای فارسی در بلوك مربوط بهخط عربی قرار دارند. اين بلوكبرای دربرگرفتن نويسههای زبانهايی كهاز خط عربیاستفادهمیكنند، مثل فارسی، اردو، پشتو، سندی، و كردی گسترش يافته است. اين بلوك نشانههای قرآنی از قبيل نشانههای سجده و پايان آيه، و علائم وقف را نيز در بردارد.
در يونیكد با وجود يكیسازی كدهای حروف مشترك، برای حروف فارسی كه بار معنايی يا نمايشی متفاوت با حروف عربی دارند، نويسههای جداگانه درنظر گرفتهشدهاست. يعنی كليه حروف خاص فارسی (پ، چ، ژ، گ) و نيز «ك» و «ی» فارسی كهبا حرف مشابهدر عربیتفاوت نمايشی دارند، مكانجداگانهای بهخود اختصاص دادهاند. كليه اعرابهای متداول حضور دارند و ميان شكلفارسی/اردو و عربی ارقام نيز بهعلت شكل و رفتار متفاوت، تفاوتهايی منظور گشتهاست.
از طرف ديگر، علائم نقطهگذاری چون نقطه و فاصله كهشكلی كسانیدر خطهای لاتين و عربی دارند، كد يكسان دارند. علائمیچون پرانتز نيز، بسته به جهت متن، آينهای میشوند، به طور مثال، نويسه 0028 نماينده «پرانتز باز» است، و نه«پرانتز سمتچپ». يونیكد اتصالمجازی و فاصله مجازی را نيز تحتنامهای «اتصال با عرضصفر» و «بیاتصالی با عرضصفر» بهرسميت میشناسد.
اصطلاحات:
نويسه: در مقابل character. كوچكترين واحد متن. مثلاً يك حرف لاتين، يك اعراب فارسی، يكی علامت نقطهگذاری، يك نشانه بريل، يا يك نماد رياضی
شكل: در مقابل glyph. كوچكترين واحد نمايش متن. برای بعضی نويسهها مثل حروف فارسی و هندی ممكن است چند شكل موجود باشد. مثلاً « ﺑ » و « ﻊ » از اشكالنمايشی محسوب میشوند
مجموعهنويسه: در مقابلcharacter set. مجموعهای از نويسهها كهبههر نويسه عددی اختصاصمیدهد كه نماينده آن نويسه محسوب میشود و در تبادل اطلاعات مورد استفادهقرار میگيرد
مجموعه كد: در مقابل codepage. سيستمی كه بههر نويسه دنباله مشخصیاز بايتها را متناظر میكند. مجموعهنويسهها میتوانند بهشكل يا چند مجموعهكد قابل استفادهباشند.
منابع:
مركز محاسبات دانشگاه صنعتی شريف www.sharif.ac.ir
سازمان مديريت و برنامهريزی كشور
شورای عالی انفورماتيك http://www.unicode.org/
سلام به دوستای عزیزم باید ببخشید توی این مدت من نبودم خب اومدم که براتون بازم بنویسم ولی بهم حق بدین درسا سختن زیادن فرصت نمی شه که بخوام بیام دوست دارم بیام حتی شاید زیاد اون طوری که می خوام هر هفته آپدیت کنم نباشه ولی نهایت تلاشم رو می کنم که زود بیام دوستمم هستی اون هم درساش زیاده به هر حال باید ببخشید . خب بریم، آدماده باشین که می خوایم با هم مسیر زیادی رو طی کنیما در ضمن شما هم بی معرفت نباشین هر چی بلدیم به منم یاد بدین من خیلی چیزا بلدم مثل فلش ، دیریم ویور ، فتوشاپ و ... چون نوشتنش وقت گیره آموزش نمی دم ولی سوالی داشتین در خدمتم البته اگر بدونم .. در ضمن اگر آموزش اچ تی ام رو شروع کردم دوستان ازم خواسته بودن به همین جهت شروع کردم با آموزش اچ تی ام ال .
می خوام اول از همه مبحث قبلی اچ تی ام رو براتون می گفتم ، ادامه می دم . نمی خوام زیاد واستون طولانی بگم می خوام توی همین بار تقریبا بیشتر و کار اصلی رو براتون بگم .
خب اولین چیزی که مهم هست . اچ تی ام ال با ...
وب چيست؟
§ وب شبکه ای است متشکل از تمامی کامپيوترهای دنيا، شبکه ای از شبکه ها.
§ اينترنت، وب، WWW ، web يا World Wide Web همگی يک چيزند.
§ تمامی کامپيوترهای وب ميتوانند با هم ارتباط داشته باشند.
§ کامپيوترهای موجود در وب با کمک استاندارد ارتباطی يا پروتوکل HTTP با هم ارتباط برقرار ميکنند
نحوه كار كرد وب؟
§ اطلاعات وب داخل فايلهائی به نام Web Pages و يا صفحات وب قرار دارند.
§ اين فايلها يا صفحات روی Web Server يا کامپيوترهای سرويس دهنده وب ذخيره شده اند.
§ برای ديدن صفحات وب از نرم افزاری به نام مرورگر و يا Web Browser استفاده ميشود.
§ دو مرورگر Internet Explorer و Netscape Navigator جزو معروفترين مرورگرها حساب ميشوند.
§ مرورگر Internet Explorer متعلق به شرکت مايکروسافت و مرورگر Netscape Navigator متعلق به شرکت نت اسکيپ ميباشد.
استاندارد هاي وب
§ World Wide Web Consortium يا W3C متولی تعيين استانداردهای وب است.
§ HTML, CSS and XML از مهمترين استانداردهای تصويب شده وب ميباشند.
§ آخرين استاندارد HTML استاندارد XHTML 1.0 ميباشد .
اولین بار با دستور زیر آغاز می شه
<html>
شروع می شه برای اینکه بگیم با چه زبانی داری برنامه نویسی می کنیم . که تمام دستوراتی که می خوایم مانند پس زمینه ، رنگ قلم ، اندازه فونت ، فونت و ... داخل این دستور قرار می گیرد و در انتها آن را به صورت زیر می بندیم
</html>
<head> گفته می شود با دستور Head کلا صفحه وب ما تشکیل شده از سر صفحه که به آن
بعد از دستور اچ تی ام ال می نویسم که خود این سر صفحه با هد داخل آن یه تگی ( تگ به دستوری می گویند که توسط اسلش بسته شود چون که تمام دستورات بار اسلش در انتها بسته بسته می شود و می توانید عنوانی که دوست دارید واسه صفحه </head> می شود ) و با
وبتون بزارید می نویسد که در بالای صفحه وب قابل مشاهده هست که من با مثال می نویسم تا بهتر متوجه بشید در ضمن یه موضوع مهمی که باید در ابتدا می گفتم رو الان واستون می گم
می نویسد و سپس با پسوند notepadنکته :تمام این دستورات را در
سپس با پسوند اچ تی ام ال ذخیره کنید .مثل :Htm
<html>
<head>
طراحی صفحات وب
</head>
</html>
هست توی وبسایتها که می رید توی نوار های عنوانش نوشته <title>خب دستوری بعدی
یا عنوان برای نمایش موضوع دلخواه <title>مثلا آموزش اچ تی ام ال ، دانلود نرم افزار و ... پس دستور
در نوار عنوان هست مثل همین وبلاگ که من توی قالب وبلاگ رفتم و تغییر دادم به آموزشی که بعد با
این که این تگ داخل تگ هد نوشته می شود مثل : بسته می شود و در ضمن یه نکته </title >
<html>
<head>
طراحی صفحات وب
<title>
آموزشی
</title>
</head>
</html>
هست که تموم دستورات اساسی bodyدستور بعدی که مهم ترین و اصلی ترین دستور هست دستور بدنه یا
در این دستور قرار می گیرد و به عنوان متن اصلی این سایت هست که به صورت زیر می نویسم در ضمن بسیار مهم هست ولی دستورات بعدی که html-head-bodyبعد از تگ هد حتما قرار می گیرد ترتیب
می گم مهم نیست ولی این سه تگ که دستورا اصلی هستند مهم هست:
<html>
<head>
طراحی صفحات وب
<title>
آموزشی
</title>
</head>
</html>
در ضمن بهتره هر کاری می کنید اجراشو ببنید تا بهتر متوجه بشید . دستور بعدی
هست که متن اصلی وب توی این قسمت نوشته می شود یعنی <Body>قسمت مهم توی صفحه وب بدنه یا
خاتمه پیدا می کند یعنی متن اصلی</body>محتوای اصلی سایت توی این قسمت نوشته می شود . و با
صفحه وب رو می نویسم بعد تگ خاتمه رو می نویسم . مثلا ما داریم آموزش یه چیزی رو می دیم به صورت زیر توی تگ بدنه می نویسم و برید به اجرا و ببینید . مثل :
<html>
<head>
طراحی صفحات وب
<title>
آموزشی
</title>
</head>
<body>
با سلام بچه های عزیز می خوام آموزش اچ تی ام رو توضیح بدم
</body>
</html>
خب می شه گفت تقریبا ستون و کار اصلی کارمون گفته شد الان وارد جزئیات کار می شیم تا حالا کار خاصی توی اجرا ندیدم ولی می خوام الان پس زمینه رو می تونیم رنگ قرار بدیم یا نوشت<body>عکس که برای هر کدومش دستور جدا هست و در ضمن حتما باید توی تگ
عکس به عنوان پس زمینه :
<html>
<head>
طراحی صفحات وب
<title>
آموزشی
</title>
</head>
<body background=”f:\1.gif”>
با سلام بچه های عزیز می خوام آموزش اچ تی ام رو توضیح بدم
</body>
</html>
رنگ به عنوان پس زمینه در ضمن حتما باید عین اون چه که من نوشتم بنویسید مثلا رنگ قرمز را داخل دبل کوتیشن گذاشتم . در ضمن اون جاهایی که فاصله دادم باید حتما فاصله بزارید .
<html>
<head>
طراحی صفحات وب
<title>
آموزشی
</title>
</head>
<body bgcolor=”red”>
با سلام بچه های عزیز می خوام آموزش اچ تی ام رو توضیح بدم
</body>
</html>
خب قسمت بعدی رنگ متن بدنه رو عوض کنیم که پیش فرض سیاه هست و می خوایم به آبی تبدیل کنیم به صورت زیر می نویسم :
<html>
<head>
طراحی صفحات وب
<title>
</title>
</head>
<body text=”blue” >
با سلام بچه های عزیز می خوام آموزش اچ تی ام رو توضیح بدم
</body>
</html>
خب دیدین که وقتی ماوس رو روی قسمتای صفحه وب می برید و یه متنی رو به عنوان توضیح یا تیپ قرار می ده ما هم می خوایم همین کار رو بکنیم با دستور زیر که تحت عنوان عنوان
متفاوت هستا ) بهترین چیز این Title که داخل بدنه قرار می گیره با اون Title هست که ( این Title
هست که همین طور که چنین بار تاکید کردم توی اجرا ببنید تا متوجه منظورم بشید .
<html>
<head>
طراحی صفحات وب
<title>
</title>
</head>
<body bgcolor=”black” text=”blue” title=”خوش آمدید به وبلاگ آموزشی ”>
با سلام بچه های عزیز می خوام آموزش اچ تی ام رو توضیح بدم
</body>
</html>
دستور بعدی فونت هست که یکی می شه توی تگ بدنه نوشت و هم خودش یه دستور جدا داره که می شه توی هر قسمت از تگها خواستید قرار بدید مثلا توی هد که اول توی تگ بدنه رو می گم بعد اون دستور رو و برای هر دوش مثال می زنم و این مثالای منو شما اجرا کنید تا متوجه بشید :
<html>
<head>
طراحی صفحات وب
<title>
</title>
</head>
<body bgcolor=”black” text=”blue” font=”font-family :ariya ,font-size:18” >
با سلام بچه های عزیز می خوام آموزش اچ تی ام رو توضیح بدم
</body>
</html>
دستور جدای فونت که من مثلا می خوام عنوانی که در هد گذاشتم با فونت و سایز خودم باشه که به صورت زیر می نویسیم :
<html>
<font face=”ariyal” color=”red” size=”18”>
<head>
طراحی صفحات وب
</font>
<title>
</title>
</head>
<body bgcolor=”black” text=”blue” title=”خوش آمدید به وبلاگ آموزشی ”>
با سلام بچه های عزیز می خوام آموزش اچ تی ام رو توضیح بدم
</body>
</html>
دستور بعدی پاراگراف بندی هست که توی قسمت بدنه می خوام یه پاراگراف با خصوصیات مربوط به پاراگراف که در دستور مشخص می شه رو بگم :
به معنی ترازبندی هست یعنی چطور موقعیت متنم باشه که سه حالا داره align بچه
سمت چپ باشه . Left سمت راست باشه . Right یعنی وسط صفحه باشه . Center
<html>
<font face=”ariyal” color=”red” size=”18”>
<head>
طراحی صفحات وب
</font>
<title>
</title>
</head>
<body bgcolor=”black” text=”blue” title=”خوش آمدید به وبلاگ آموزشی ”>
با سلام بچه های عزیز می خوام آموزش اچ تی ام رو توضیح بدم
<p align=”center”>
</p>
</body>
</html>
دستور دیگه می تونیم یه خط افقی در صفحه درج کنیم و یه تعداد دستور هست که تگ خاتمه رو نیاز نداره و در هر جای از صفحه و دستورات خواستید می تونید قرار بدید
که به صورت زیر می نویسم
<html>
<head>
طراحی صفحات وب
<hr color=”green” title=”Welcome to Website” align=”center”>
<title>
</title>
</head>
<body>
<hr color=”green” title=”Welcome to Website” align=”center”>
</body>
</html>
سر تيترها
سر تيترها با کمک تگ های <h1>تا<h6> تعيين ميشوند. <h1>معرف بزرگترين سر تيتر و <h6> معرف کوچکترين سر تيتر است. مرورگر به هنگام نمايش يک سر تيتر بصورت اتوماتيک يک سطر خالی قبل و بعد از هر سر تيتر اضافه خواهد کرد.
<h1>This is the first heading</h1>
<h2>This is the second heading</h2 >
<h3>This is the third heading</h3>
<h4>This is the forth heading</h4>
<h5>This is the fifth heading</h5>
<h6>This is the sixth heading</h6>
توضيحات اضافي HTML
برای نوشتن شرح و توضيحات در مورد کدهای اچتمل بايد از تگ خاصی استفاده کنيد. برای اينکار بايد متن و شرحتان را درون علائم <-- و --!> قرار دهيد. مرورگرها تگ های comment را در نظر نگرفته و محتوی آنها را نمايش نخواهد داد و فقط شرح و توضيحات برای برنامه نويس و ديگر افرادی که احتمالا در آينده با کد اچتمل کار خواهند کرد مفيد خواهد بود.
<!-- This is a comment -->
سطر جديد
برای رفتن سر سطر جديد از تگ br استفاده ميشود.در اينحالت يک پاراگراف جديد ايجاد نميشود. تگ br از نوع تگ های خالی بوده و دارای تگ انتهائی نميباشد.
مثل :
hasti <br> asal</br>
لینک
متن معمولی در مقابل متن خطی قرار دارد. در يک (Hyper Text)در محيط وب، صفحات اچتمل با کمک پيوندها به يکديگر متصل ميشوند. اصطلاح ابرمتن
معمولی خواندن به شکل خطی و از ابتدا به انتها ميباشد و در مقابل در يک متن مختلط با کمک پيوندها ميتوان از يک متن به هر صفحه ديگر در وب متصل شد.
اين کار با کمک عنصری معلوم الحال! به نامA ياAnchor ميسر ميگردد
تگ Anchor و شناسه href
برای ايجاد پيوند به صفحات ديگر از تگ <a> استفاده ميشود. پيوندها ميتوانند به بخش ديگری از همان صفحه، صفحات ديگر وب، تصاوير، فايلهای صوتی يا حتی فيلم ها و ... اشاره کنند.
فرم کلی يک پيوند به قرار زير است:
|
<a href="url">Some Text</a> |
در مثال بالا تگ <a> برای ايجاد پيوندی به صفحه ای ديگر که آدرس اينترنتی آن url ميباشد بکار رفته است. برای تعيين مقصد و يا آدرس صفحه جديد از شناسه ای به نام href که همان hyerlink reference ميباشد، استفاده ميشود و مقدار اين شناسه در واقع همان آدرس اينترنتی صفحه مقصد است. بخش قابل رويت پيوند و در واقع متــنــی (و يا تصويری ) که توسط مرورگر نمايش داده خواهد شد و بازديدکننده روی آن کليک خواهد کرد ميان تگهای <a> و </a> قرار داده ميشود و هر چند که در مثال بالا اين بخش متن "Some Text" است ولی ميتواند حتی يک تصوير باشد.
برای نمونه کد اچتمل زير پيوندی به سايت google.com ايجاد خواهد کرد:
|
<a href="http://www.google.com/">Visit Google Site</a> |
و مرورگر پيوند بالا را به شکل زير نمايش داده و در اثر کليک روی پيوند توسط بازديدکننده، مرورگر به سايت Google خواهد رفت.
Visit Google Site
|
|
شما هم کمک کنید و نظراتتون رو بدید و موضوعات دلخواهتون رو بگید سعی می کنم تا هر آنچه در توانم دارم دریغ نکنم . البته این وبلاگ من و دوستم هستش اون دانشجو هست انشالله اونم می یاد و کمک می ده .
خب از همه این چیزا که بگذریم می خوام راجع رجیستری و اگر دوست دارید آموزش اچ تی ام ال و بعد ها مطالب دیگه . به نظر من کسی که می خواد کار طراحی صفحات وب را انجام بده بهترین چیزی که می تونه در ابتدای کار کمکش کنه آموزش اچ تی ام ال هستش درست نرم افزار های جدیدی برای طراحی وب هست ولی یه طراح باید اچ تی ام ال رو بلد باشه تا بتونه از دیگر مباحث طراحی به راحتی استفاده کنه مثل شیوه نامه ها که یکی از مبحث مورد اهمیت در اچ تی ام ال هستش . من در کنار رجیستری یه مقداری هم از اچ تی ام ال شروع می کنم . در ابتدای کار می رم تا آموزش رجیستری رو شروع کنم .
از این به بعد ترفندهای جالبی درباره رجیستری به شما یاد می دم که از یادگیری اون لذت خواهید برد : ترفندهایی مثل یه کادر برای خوش آمد گویی هنگام وارد شدن به ویندوز یا دیدن پشت صفحه ویندوز و.......
هر کس کار باحالی بلد بود به این وبلاگ یا ایمیل ارسال کنه تا با نام خودش در این وبلاگ گذاشته بشه من هم قول می دم نمره انضباط همتون رو بالای 14 بدم . هر کس در این وبلاگ یه بیل بزنه در آخرتش یه بیل زده و هر کسی دو بیل بزنه در آخرتش دو بیل زده و هر کسی سه بیل زده قائدتا سه بیل در آخرتش زده ...
حالا ساده ترین کارا رو براتون می گم تا یه کمی حال کنید بعد میریم سر کار سخت سختا باشه ...
بعد Start راستی اصلا بلدید برید توی رجیستری یا نه ؟ خب اشکالی نداره خودم می گم . از منوی
Rرا بزنید . برای این کار می تونید همزمان دو کلید پنجره ( همونی که روی صفحه کلید شکل ویندوز روشه)+
بعد regedit} را بگیرد بعد توی مستطیل بنویسید R { پنجره +Run گزینه بزنید و به همین راحتی Ok
گفتم : یعنی
مقدمه :
مي توان گفت كه انگيزه ي ساختن برنامه ي رجيستري از آنجايي شروع شد كه كاربران Ms- Dos از اين كه عملا هيچگونه اختياري در تنظيم منو ، پنجره ها و ... نداشتند ،خسته شدند. البته Ms- Dos از رجيستري مستثني نبود و سه فايل Config.sys , MsDos.sys, Autoexec.Bat وجود داشتند كه سيستم عامل Dos و جمعا برنامه هاي كاربردي تنظيماتي مانند اختصاص دادن Buffer و يا تعريف Cdrom و غيره را در اين فايل ها ثبت مي كردند در واقع اين سه فايل نقش رجيستري را ايفا مي كردند .
بعد از Dos سيستم عامل Win3X به بازار آمد. در اين سيستم عامل فايلهايي با پسوند ini كه مهمترين آنها Win.ini , System.ini, Control.ini بودند ، وظيفه رجيستري را بر عهده داشتند .
در نهايت نسل سوم رجيستري با روي كار آمدن ويندوز 9X وراد بازار شد در اين سيستم ها علاوه بر داشتن سه فايل Win3X دو فايل ديگر با نامهاي System .dat, User.dat اضافه شد .
تعريف رجيستري :
برنامه ي رجيستري برنامه اي مي باشد كه ويندوز آن را در اختيار كاربر قرار داده است تا بتواند در دستورات و مقدارهاي registery تغييراتي را به دلخواه ايجاد كند .
لازم به ذكر است كه اگر اطلاعات كافي در مورد قسمتي از رجيستري نداريد هيچگاه آن را تغيير ندهيد زيرا هر تغييري در رجيستري سريعا اعمال خواهد شد و برنامه ي regedit.exe هيچگونه تاييدي از كاربر نخواهد گرفت .
Regedit.exe را چه چگونه اجرا كنيم ؟
براي اجرا كردن Regedit.exe وارد منوي Run از دكمه Start شده ، تايپ كنيد Regedit .exe ،با فشردن دكمه ي OK برنامه اجرا خواهد شد .
رجيستري شامل دو پنجره است كه در پنجره ي سمت چپ ريشه و در پنجره ي سمت راست مقدارها مشخص
مي شود .
در پنجره ي سمت چپ يك ريشه به نام My Computer و 5 شاخه با عنوان هاي زير وجود دارد :
1 - HKEY_CLASSES_ROOT : شامل تناظر پسوند فايل ها و ساير تنظيمات ويندوز است .
2 -HKEY_CURRENT_USER : شامل تنظيماتي كه مختص كاربر فعلي است .
3 - HKEY_LOCAL_MACHINE : شامل تنظيماتي كه به طور سراسري اعمال مي شود و به كاربر وابسته نيست .
4 -HKEY_USERS : شامل تنظيماتي كه مختص هر يك از كاربران متعدد كامپيوتر ، از جمله كاربر فعلي است .
5 - HKEY_CURRENT_CONFIG : شا مل تنظيماتي كه مختص پيكربندي سخت افزار موجود مي باشد .
اگر مفاهيم اوليه ي رجيستري را به خوبي ياد بگيريد ديگر هيچگاه واهمه اي در اعمال تغييرات در آن نخواهيد داشت . جلسه ي بعد نحوه ي ساختن يه دستور و انتخاب نوع آن را آموزش خواهم داد . با ما همراه باشيد .
اگه نظر يا سوالي داشتيد مي توانيد به luckymehr@yahoo.com ميل بزنيد در كوتاهترين زمان پاسخ داده خواهد شد .
ها :Shortcut در ابتدای نام Shortcut حذف عبارت
) می سازید یا کپی می کنید ، به طور خودکار یه پیشوند Desktopهر وقت میانبری در صفحه میزکار (
بندازید و به احتمال زیاد نمونه ای از آنچه گفته شد خواهید دید ... برای غیر فعال کردن این مزاجم ، وارد رجیستری بشید ، بعد کلید زیر Desktop دنبال اون می یاد همین الان اگه یه نیگا به صفحه Shortcut To
را پیدا کنید :
( علامت - به معنی کیلیک روی + کلید قبلی است که بعد از کیلیک به شکل- در می آید )
Explorerتا اینجا کارهایی که باید انجام می دادید در قسمت چپ رجیستری بود ... اما به محض اینکه
رسیدید ( - آن را کیلیک نکنید ) در قسمت راست رجیستری یه سری گزینه ها ظاهر می شود روی گزینه
لینک دوبار کیلیک کنید ... پنجره ای باز می شه ، مقدار اون رو به :
تغییر بدین ... پس از ورود به ویندوز مشاهده خواهید کرد که از این به هیچ وقت پس از 00 00 00 00
مواجه نخواهید شد !!!Shortcut To ساختن میانبر با کلمه
البته قبل از هر چیزی باید بگم که این ترفندهایی رو که روی رجیستری انجام می دید بهتره ازش نسخه پشتیبان تهیه کنید تا در
صورتی که ازش خوشتون نیومد نفلش کنید ( برگردونید ) . پس اولین بهتره اینو بگم تا چیزی دیگه براتون ننوشتم .
|
|
االان راجع اچ تی ام ال بازم درباره رجیستری می گم باشه ؟ !
WWW
امروزه شما به هر طرفي که نگاه مي کنيد آدرس هاي اينترنتي را مشاهده مي کنيد که اين آدرس ها شما را به صفحاتي در اينترنت هدايت مي کنند تا اطلاعاتي را در اختيار شما قرار دهند.بيشتر اين آدرس ها با www آغاز شده که مخفف سه کلمه World Wide Web مي باشد. وب قسمتي از دنياي اينترنت مي باشد که شامل متن، عکس و تصوير يا حتي صدا مي باشد که بعضي از اين صفحات به هم مرتبط بوده و شما را به صفحه ديگر حرکت مي دهند.
همانطور که ميدانيد براي دسترسي به اين صفحات نياز به چند چيز داريد:
ابتدا شما بايد مشترک يکي از شرکتهاي سرويس دهنده اينترنت شويد که به اين شرکتها ISP مي گويند.ISP مخفف Internet Service Providers است. سپس شما براي مشاهده صفحات نياز به يک برنامه به اسم مرورگر وب Web browser داريد مانند: Internet explorer, Netscape Navigator, Opera, Mozilla
تا کدهاي متني اين صفحات را ترجمه کرده و به صورت يک سري اطلاعات قابل فهم براي ما نمايش دهند.
داخل اين مرورگرها کادري(Address bar) است که شما مي توانيد آدرس هاي اينترنتي را وارد کرده و پس از فشار دادن دکمه Enter برروي کيبورد منتظر نمايش يک وب سايت باشيد. اگر دقت کرده باشيد پس از اين عمل کلمه http درجلوي آدرس وارد شده اضافه مي گردد که مخفف HyperText Transport Protocol ميباشد، اين کلمه به مرورگرميفهماند، اين آدرس از چه پيوند و تکنولوژي مي خواهد براي نمايش صفحه استفاده کند، چون پروتکلهاي مختلفي هست مانند: FTP که مخفف File Transfer Protocol .
نام فني آدرسهاي اينترنتي URL مي باشد که اين اصطلاح مخفف سه کلمه Universal Resource Locator است.
زمانيکه شما داخل صفحات يک وب سايت مي گرديد اجزاي گوناگوني را مي بينيد که تمام آنها در يک چيز مشترک هستند و آن زبان يا کدي است که آنها را توليد مي کند که اين زبان HyperText Markup Language يا همان HTML مي باشد.حالا اجازه دهيد تا کلمه به کلمه برايتان توضيح بدهم، البته انتظار يک معني دقيق و سليس را نداشته باشيد ولي درحدي که براي من قابل فهم بود براي شما خواهم گفت.
: Hyper متضاد نوشته هاي خطي( Linear ) است ، اگر شما با زبانهاي برنامه نويسي کامپيوتر آشنايي داشته باشيد مانند ويژوال بيسيک ميبينيد که بايد کدها را خط به خط بنويسيد و تا يک خط اجرا نشود بعدي خوانده نمي شود يعني آنها را بايد به ترتيب بنويسيد تا برنامه اجرا شود ولي HTML اينطوري نيست و الگوي خطي ندارد شما هر کدي را مي توانيد هر جا که بخواهيد بنويسيد.
:Text به همان متني مي گويند که مي نويسيد تا در مرورگر نشان داده شود.
Markup :عملي است که مرورگر برايتان انجام ميدهد يعني يک متن ساده مي نويسيد ولي جور ديگري نمايش داده مي شود.
Language: بالاخره اين هم يک نوع زبان و بايد يک چيزي پيدا کرد تا به حرف L بخوره ديگه (-:
HTML زبان وب ميباشد که داراي عناصر( elements ) گوناگوني است که بر روي هم تشکيل يک صفحه از سايت را ميدهند. اين عناصر عبارتند از:
· ( texts & lists ) متنها و ليست ها : نوشته هاي داخل يک صفحه را در برميگيرد.
· ( images ) عکسها : عکس هاي داخل يک صفحه که زيبايي خاصي به وب سايتها مي بخشند.
· ( ( tables جدولها : جدولها بهترين عنصر براي سازمان دهي و مرتب کردن اطلاعات ما هستند که نقش اساسي در طراحي يک سابت دارند.
· ( ( forms فرمها : عناصري که بيننده سايت به کمک آنها مي تواند اطلاعاتي را وارد کرده تا ذخيره شده يا فرستاده شود.
· ( ( hyperlinks نقطه پيوند : البته اين معني اصلي لغت نمي باشد و اين عناصر، نقطه پيوند و ارتباط بين دو صفحه از يک سايت يا دو وب سايت متفاوت مي باشد. مانند :http://www.yahoo.com/
· ( frames ) چارچوبها : فريمها يا چارچوبها تنها عناصري هستند که با استفاده از آنها ما مي توانيم چند صفحه اينترنتي را در يک صفحه جاي دهيم.
· ( multimedia ) چند رسانه اي : شايد بشه آنرا صوت و تصوير هم گفت ، اگرچه از ابتدا صوت و تصوير با HTML نبوده اما در حال حاضر بيشتر مرورگر هاي وب از اين عنصر پشتيباني مي کنند و شما ميتوانيد در وب سايتتان فيلم وموزيک پخش کنيد.
· ( javascript ) جاوا اسکريپت : يک نوع زبان نوشتاري يا بهتر بگويم يک نوع کد است که ارتباط نزديکي با HTML دارد و البته آنها را بايد داخل کدهاي html بکار برد تا بتوانيد يک وب سايت حرفه اي با جذابيت بالا طراحي کنيد.
· ( JavaApplets ) جاوا اپلت: اپلتها برنامه هايي هستند که توسط زبان جاوا نوشته مي شوند و مي توان آنها را در يک صفحه جاسازي کرد براي کارآيي بالاي وب سايت مانند عمليات پيچيده رياضيات يا ساختن بازيها. زبان برنامه نويسي جاوا خود يک زبان مجزا و داراي محبوبيت خاصي دردنيا مي باشد که با جاوا اسکريپت فرق دارد.
· ( style sheets ) استايل شيت : اين عناصر قابليت انتقال اطلاعات به عنوان يک الگوي مشترک در بين صفحات را دارد. به طور مثال شما يک الگو براي رنگ متن مي سازيد و سپس آنرا بين صفحاتي که مي خواهيد به اشتراک مي گذاريد.
· ( DHTML ) : مخفف دو کلمهDynamic Html مي باشد که وظيفه آن روح بخشيدن به صفحات و بالا بردن جذابيت وب سايت مي باشد، شما مي توانيد با هماهنگي کدهاي javascript وhtml يک وب سايت پويا و زنده طراحي کنيد.
